ادامه ی بحث نوشته ی قبل

سلااام به همه

آقا من می گم , همه هر چی گفتن درست بوده. مشکل اینه که اگه با یکی حرف می زنیم یا بحث می کنیم نمی آییم چند لحظه بشینیم جای اون طرف.

من اگر این و به اشتراک گذاشتم در فیس بوک , باید بگم به این جهت نبوده که من در بست طرفدار خانم میلانی هستم. نه. عقیده ی من در مورد ایشون که ازدیدن فیلم هاشون برای من شکل گرفته ,اینه که این خانم بسیار جو زده هستن و این جو زدگی در چند فیلم آخرشون به قدری زده بالا که یه بارم نمی شه دید حتی در حد فیلم پفک خوری هم نیست. اما در این مبا حثه ی مضحک , خانوم مجری با تعصب شدید می خواد همه به حرف خودش برسن بعد چون میلانی نمی رسه به میلانی می گه مرغ یه پا داره. !!!
من بارها این نوع بحث کردن و بین آدم های مذهبی و غیر مذهبی دیدم که انگار از اول معلومه هر کی می خواد آخرش اون یکی و مغلوب خودش کنه و اصلا حاضر نیست ببینه طرف چی داره می گه. واسه همین مدت هاست که با کسی بحث مذهبی نمی کنم. البته علت اصلیش بی سوادیمه اما اینم یکی از علت هاست.

بله معلومه که یک خانوم محجبه (ببخشید سایه جان ;)) این درخواست و داره از دولتش که یه مکانی و براش درست کنه تا راحت باشه. این حقشه. اگه 1357 تا پارکی هست که در آن همه ی آدم ها آن طور که می خوان توش رفت و آمد می کنن و ورزش می کنن و "آفتاب می گیرن(نمی دونم چرا این قدر آفتاب گرفتن و می گفت هی)" معلومه 5 تا پارک خیلیم کمه. اما اگه پایه ی آزادی یه مملکتی این باشه که همه باید با حجاب تو پارک آفتاب بگیرن , پنج تا پارک هم اضا فه شه باز بر اساس تفکر مذهبی , باید بگم که 1362 تا پارک هست واسه آدم های مذهبی.
و هیچ پارکی نیست برای آدم هایی که می تونن راحت تو پارک های اروپا یا آمریکا ورزش کنن.

همون طور که سایه گفت اصلا این دو تا دارن از دو فرهنگ جدا صحبت می کنن. میلانی می گه بابا هی مردا رو تو ایران خانوم ندیده تر می کنید , حتی با این همه چادر چاقچولی که سر مردم کردید بازم نگاه این مردا داره خانوما رو می دره , بعد واسه حل این مشکل اومدید می گید یه پارک بزنیم فقط مال خانوما؟ چرا جاهایی از دنیا وجود دارن که آدما با لباس باز می چرخن اما آدم حس نمی کنه یکی هی داره نگاش می کنه. تو ایران نگاه که سهله , متلک و اتفاق های خیلی بدتری واسه آدم می افته که اینجا فک کنم با هاش به عنوان جرم برخورد شه. من سه ساله اینجام . بارها شده شب دیروفت از موسسه یا جای دیگه تنها برگشتم خونه و هیچ اتفاقی هم برام نیفتاده.تو این سه سال کسی بهم متلک یا نگاه بد نکرده. این جای فکر داره نه؟

چرا؟ همه می دونیم که یک نیاز جسمی و روحی شدید در هر کسی نسبت به جنس مخالفش وجود داره(مخصوصا در مردها). (یا به جنس موافق در بعضی موارد) اگه این نیاز برآورده بشه , طرف آروم می گیره.(در مورد اغلب آدم ها حرف می زنیم نگید این به اون خیانت کرد یا از این جور موارد خاص) تا حالا برخورد نداشتید با کسی که از وفتی با یکی هست نگاهش دیگه بُرنده نیست , رفتارش نرمال تره ؟ خب طبیعیه چون نیازش تا مین شده. حالا این می تونه در غالب ازدواج باشه یا صرفا دوستی موسوم به دوست پسر و دوست دختر. برآورده شدن این دوستی ها و روابط آزاد در جوامع غربی راحت هست و این نیاز بدون محدودیت اجباری قابل برآورده شدن هست.

حالا آدم ها می گن , اا پس تو که این قدر دم از اسلام می زنی , دین تو که گفته تا محرم نشدی نیگا نکن , چه برسه دوست شدن و ما بقی قضایا. جواب من اینه : دین ابعاد وسیعی داره , اگه این و گفته , از اون ور راهش و نشون داده که این حست و با حس بالاتری پوشش بدی. و تازه اصلا مثل بعضی از ادیان ازدواج و منع که نکرده هیچ به اونم تشویق می کنه. یعنی این نیازم در زمان خودش بهش می رسی , حالا فعلا پیش نیومده واست؟ بیا پیش خودم , اگه باز اون نیازت عاصیت کرد بعد خِر من و بگیر...

اما کسی که مذهبی نیست , کسی که این راه و انتخاب نمی کنه , برای چی باید این نیازش و سرکوب کنه که در این حد به شکل حیوان گونه ای رشد کنه تا نتیجش بشه ان چه در مملکت من هست .و همش و آخر بنویسی پای اسلام؟


حرف من اینه که کاش بشه توی یه بحث گاهی بشینیم رو دستگاه مخاطب و گاهی آروم بنشینیم روی دستگاه ناظر بیرونی و عادلانه نگاه کنیم.
اگه دوستم که سوالش و آوردم اینجا از من ناراحت شه حق داره. شاید بهتر بود ازش اجازه می گرفتم. می دونه که چه قدر دوسش دارم .

سایه و نهال خیلی قشنگ همه چی و گفته بودن , ممکنه دوستای دیگه که با لحن این دوستام آشنا نیستن به نظرشون تند بیاد اما من که با این دو آدم بزرگ شدم باید بگم هر دوشون از دوستانین که من راحت ترین مباحثات و باهاشون داشتم در شرایطی که کاملا نظرمون سر موضوع مباحثه متفاوت بوده.پس یه بار دیگه با لحن آروم آغشته با طنز بخونید نظراتشون و.

بازم بحث و باز می گذارم , احتمالا خودمم خیلی چیزا یادم می اد. من بارها خودم به طرز کودکانه ای به صورت عصبی و یک طرفه با دوستانم (عمدتا دوستای مذهبیم) وارد بحث شدم. سعی دارم می کنم که این رفتارم و عوض کنم. ایناییم که اینجا نوشتم قسمتی از فکرهایی هست که این مدت با خودم کردم تا قادر باشم عادلانه تر در بحث شرکت کنم.

چاکریم.